Rammstein: Liebe Ist Fur Alle Da recenzja

Ostatnie „poszukiwania inspiracji” trwały długie cztery lata, których owocem stał się album o jakże dźwięcznej i nieco przydługiej nazwie „Liebe Ist Für Alle Da”. Nie trzeba być wykwalifikowanym germanistą z dyplomem, aby domyślić się, że myślą przewodnią krążka będzie zagadnienie miłości, a w przypadku Rammstein – miłość o wielu, często negatywnych twarzach. „Mroczny” sposób postrzegania tego pięknego uczucia, jest niemalże znakiem firmowym szóstki ze Wschodnich Niemiec, dlatego osoby choć trochę zaznajomione z twórczością Rammstein powinny szybko odnaleźć się, wśród – tradycyjnie – jedenastu utworów zawartych na CD.
Czytaj dalej Rammstein: Liebe Ist Fur Alle Da recenzja

Bloc Party: Intimacy recenzja

Przyznam, że bardzo lubię ten zespół. Wyróżnia się swoim własnym, charakterystycznym stylem, a i sporo wnosi także do tej całości świetny głos Kele Okereke. Ten właśnie wyróżniający Bloc Party styl, dostrzeżemy także i na “Intimacy”, z tym, że oprócz gitar, pojawia się tu wiele elektroniki i generalnie to, czego nie udało się usłyszeć na poprzednich płytach. Mamy więc i trąbki, i eksperymenty ze ścieżkami wokalu, a także, co mnie chyba najbardziej zaskoczyło, przecudowny chór! Naprawdę, niewiele jest kompozycji, których jestem w stanie słuchać na okrągło. Niewątpliwie jedną z nich, jest oznaczony numerem osiem “Zephyrus”, tworzący wyjątkowy, mitologiczny wręcz klimat. Chociażby dzięki niemu warto zapoznać się z nowym materiałem Bloc Party.
Czytaj dalej Bloc Party: Intimacy recenzja

Czesław Śpiewa: Pop recenzja

Pierwszy krążek zatytułowany po prostu „Debiut” zdobył ogromne rzesze fanów, ale i poruszenie na polskiej scenie muzycznej. Chyba każdy miał okazję usłyszeć „Maszynę do świerkania”, która stała się przebojem wpadającym w ucho. Czesław Mozil „Debiutem” postawił sam sobie wysoko poprzeczkę i ciężko będzie mu ją przeskoczyć.

Czytaj dalej Czesław Śpiewa: Pop recenzja

Bo Bergstrom: Komunikacja wizualna – recenzja

https://amso.pl/-AMSO-Komputery-Laptopy-poleasingowe-Warszawa-stock-3-pol.html

Na wiadomość, że będę mógł zrecenzować książkę „Komunikacja wizualna” wydawnictwa PWN, zareagowałem wielką radością, a kiedy rozpakowałem świeżutki i pachnący drukarnią egzemplarz wiedziałem, że w rękach mam książkę co najmniej bardzo dobrze wydaną, a na pewno pełną wiadomości o tym jak się komunikujemy.

Od razu powiem, że jak na książkę akademicką, jest w niej dużo wiadomości pisanych dla laików (językiem ,dzięki któremu można wszystko szybko zrozumieć), co zastanawia, gdyż sam autor, Bo Bergström twierdzi, że jego praca skierowana jest do studentów szkół wyższych i wykładowców. Oczywiście nie jest to żaden zarzut z mojej strony, gdyż sam wolę język „fachowy” zamieniać na potoczny nawet w poważnych dyskusjach. Zdaję sobie jednak sprawę, że wielu czytelników intelektualistów może to źle odebrać, a nawet zrezygnować z lektury tłumacząc, że nie mają czasu na błahe traktowanie tematu. laptopy poleasingowe Warszawa

 

Komunikacja wizualna to najprościej mówiąc to przekazywanie myśli, idei, czy wzoru przy pomocy środków przekazu takich jak prasa popularna/branżowa, gazety, TV, kino, czy bilbordy. Książka natomiast przedstawia proces powstawania komunikatów, przetwarzania ich i ich celowości. Objaśnia działanie kolejnych odpowiedzialnych za realizowanie pomysłów. Funkcje i role w redakcjach.

Książka budową przypomina nowoczesne opracowania tematów dla grafików, które są bardzo popularne w kręgach młodych specjalistów. Duża ilość ilustracji, konkretne i oszczędne pracowanie słowem, a na końcu podsumowanie w ramce są niemal identyczne, jak w książkach „Twórcze projektowanie”, Twórcze ilustrowanie”, „Kreatywna reklama” i „Typografia”, wszystkie również wydawnictwa PWN. Te zapewne wyznaczyły pewien górny poziom literatury tego rodzaju, który to „Komunikacja wizualna” osiągnęła, choć nie wzbiła się ponad to. Jest to podsumowanie całego zjawiska, jakim jest reklama, artykuł, film, etc., które w swojej zwięzłej formie przybrało postać ściągi dla studenta, który potrzebuje podstaw (z rozwinięciem o rozłożenie).

 

Pierwsza część pacy Bergströma to strategia i analiza komunikacji. Opis narracji, budowania napięcia w dramacie czy sztuczek na przypływ pomysłów w momencie zaćmienia w kreatywności. Jakie komunikaty i w jaki sposób przekazywać odbiorcom. Wszystko zostało ładnie zilustrowane tabelkami i przykładowymi fotografiami oraz grafikami. Dalsza część publikacji opisuje sposoby odpowiedniego nadawania formy przekazowi. O pracy fotografa czy operatora kamery. Szczegóły dotyczące tworzenia tekstu i jego łamania, oraz odpowiedniej jego wizualizacji przy pomocy typografii. Zasady projektowania, a nawet dobór papieru i koloru.

 

Za autorem książkę polecam studentom, których kierunki poruszają temat komunikacji wizualnej. Wykładowcom jako ściągę na wykłady. A na pewno powinny się książką zainteresować laicy mający dość świadomości tego, że w świecie olbrzymiego natłoku informacji wizualnej poruszają się dalej po omacku.

 

Autor: Bo Bergström
Tytuł: Komunikacja wizualna
Wydanie: pierwsze
Wydawnictwo: Naukowe PWN
Rok wydania: 2009
Format: 21,6×28 cm
Stron: 240

Kamil Mirkowicz

Queens Of The Stone Age – Songs For The Deaf recenzja płyty

Queens Of The Stone Age, to tzespół, który intrygował mnie przez długi czas. Jeszcze kilka lat temu mój kolega ciągle prześladował mnie, opowiadając o ich płytach, o dokonaniach Queens’ów i o tym jaka to wspaniała muzyka i ilu tam światowej rangi muzyków. Lekceważyłam to, posłuchałam trochę na ”odczep” i tyle.

Czytaj dalej Queens Of The Stone Age – Songs For The Deaf recenzja płyty